Indrukken

Vier jaar geleden werd een geel/beige notitieboekje een toevluchtsoord. Ooit een keer zonder specifieke reden gekregen van mijn moeder. Ik ben er in gaan schrijven op 9 juni 2016 toen ik werd overvallen door een paniekaanval die ik een lange tijd niet heb ervaren in die orde van grote. Sinds mijn periode in de jeugdpsychiatrie tussen 2000 en 2002 had ik niet meer zo’n gure depressieve tegenwind in mijn leven ervaren. Een kleine twee weken later zit ik weer in de spreekkamer van de lokale GGZ-instelling. 

Dinsdag 21-06-2016

“Vanochtend dus bij Mediant geweest. Het gesprek verloopt moeizaam. Ik heb grote moeite om mijn gedachten onder woorden te brengen. Mijn hart gaat te keer en ik zit hoog in de ademhaling. Ik geef aan hoe stressvol het werk is en dat dit nu heel slecht past. We besluiten om weer aan de Lithium te gaan. 

In de verte staat een busje geparkeerd. Een ijskoningin blaast een ijzige kus mijn kant op. Het lijkt symbolisch. Ik weet dat het op toeval berust.

“It’s so cold..”

In het half jaar dat daaraan vooraf ging is er van alles gebeurd waardoor er weer een voedingsbodem voor een depressie is ontstaan. Achteraf een aaneenschakeling van ongelukkige keuzes vanuit karaktereigenschappen die flink konden worden bijgeschaafd. Op dat moment, op een zomerse dag in 2016, kon ik niet anders dan de nieuwe ontwikkelingen in het kader van de bipolaire stoornis zien.

Ik ben weer in behandeling. Na een jaar zonder de aanwezigheid van het zout in mijn lichaam opnieuw aan de Lithium en geen idee wat de toekomst mij gaat brengen. Depressie beschrijf ik weleens als een koud gevoel dat door het lijf kruipt. Het laat je kennis maken met een rauwe beklemmende werkelijkheid. Een beetje zoals bij Neo in The Matrix als hij een spiegel aanraakt. Misschien dat ik daarom zo word getroffen door de ijzige dame die mij zo priemend aanstaart. De verdovende kou laat mij ontwaken uit mijn stabiele leven dat nu als een vervlogen droom aanvoelt.

It’s so cold

In ‘Discourses’ van Epictetus (waar ik het vorige week over had) staat mooi beschreven hoe je met bovenstaande ervaringen om kan gaan. Het heeft mij geholpen om mij niet te laten misleiden door indrukken. Niet onder de indruk zijn, maar erboven staan. Wanneer dit nodig is. Epictetus sprak als volgt:

“Don’t let the force of an impression when it first hits you knock you off your feet; just say to it: Hold on a moment; let me see who you are and what you represent. Let me put you to the test.” 

(Epictetus, Discourses 2.18.24)

Verderop in dat fragment volgt er een interessante aanvulling die de quote meestal niet haalt. Het belang van het toepassen en trainen van deze manier van leven wordt hier onderstreept. Het idee dat je er beter in kan worden zoals een atleet progressie boekt spreekt mij erg aan. Altijd bewust zijn van je houding. Het trainen van de geest:

“Practice this regularly, and you’ll see what shoulders, what muscles, what stamina you acquire. Today people only care for academic discussion, nothing beyond that. But I’m presenting you the real athlete, namely the one training to face off against the most formidable of impressions.”

(Epictetus, Discourses 2.18.26-27)

Marcus Aurelius had het hier ook uitgebreid over. Vorig jaar schreef ik (bijna) 100 dagen achtereen een citaat over uit ‘Mediatations’ van de keizer filosoof. Deze vier sluiten er mooi bij aan.

Toeval

In mijn beleving ligt het toekennen van betekenis aan toeval ten grondslag aan de episodes bij een bipolaire stoornis. Het beeld van een ijzige mevrouw die ik zag als belichaming van depressie zou een bedrijf dat in air conditioning handelt moeten promoten. Het was slechts een print op een busje. Toch maakte het een enorme indruk op mij.

Als ik haar later weleens tijdens het fietskoerieren voorbij zag rijden kon ik bijna de dreunende paukslag en kortstondige staccato strijkers horen. Zoals dat in films als dramatisch element wordt gebruikt. Naar verloop van tijd was ik minder onder de indruk van haar. Door veel te oefenen leerde ik mijn negatieve emotie los te koppelen van het beeld. Laatst zag ik het busje voorbij rijden en moest ik een beetje lachen om mijzelf. Ik werd er niet warm of koud van.

Ruben Eijsink

(foto’s door mijzelf)

One thought on “Indrukken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: